Fysiek uit evenwicht zijn staat nooit op zichzelf. Emotioneel, mentaal of energetisch kan je ook uit evenwicht raken. Sterker nog, deze verschillende aspecten beïnvloeden elkaar. Fysiek ervaren (on)veiligheid en emotioneel ervaren (on)veiligheid staan in nauw verband.
Afhankelijk van je eigen blik als ouder valt soms emotionele onbalans als eerste op. Je merkt bijvoorbeeld dat je kind onzeker is, buikpijn heeft, angstig of juist boos of druk. Je kind is dan emotioneel uit evenwicht. Een wat ouder kind kan faalangstig zijn, negatief denken over zichzelf en mentaal uit evenwicht raken.
Deze emotionele onbalans heeft effect op het welbevinden van je kind, zijn zelfverzekerdheid en de manier waarop hij contacten met de omgeving aangaat en ervaart. Gelukkig is er een hele mooie zachte methode om zowel je kind als jou als ouder te ondersteunen bij emotionele groei die ik ter beschikking heb; de ReAttach methode. Een systemische behandelmethode, waarbij ik ouders meeneem in de behandeling. Want, als je wilt dat je kind kan groeien zal er ook bij jou als ouder ruimte dienen te zijn voor groei.
Terwijl ik speel en fysiek bezig ben met je kind, zet ik in de behandeling met je kind de ReAttach methode in. Zo krijg jij ruimte om een evenwichtig en kalm voorbeeld te zijn en krijgt je kind ideeën hoe hij bijvoorbeeld woorden aan zijn emoties kan geven.
Emotionele prikkelverwerking bij de Verbinders
Een waardevolle samenwerking binnen Eigenzinnig Evenwicht is de samenwerking met Sugoi Hoogbegaafd. Binnen deze samenwerking hebben we een diagnostisch traject vorm gegeven waarin we voor vermoedelijk hoogbegaafde kinderen onderzoek en observaties doen naar het prikkelprofiel van je kind. We brengen zowel fysieke (sensorische), als emotionele en cognitieve prikkels in kaart. We beschrijven de invloed van verschillende prikkels op het welbevinden en de alertheid van je kind en we geven aan op welk gebied en op welke manier winst te behalen is. Zowel op school als thuis. Emotionele prikkelverwerking heeft daar een hele significante plek.
Je propriocepsis is je houding en spiergevoel. Dat helpt je van binnenuit (vanuit je gewrichten en spierreceptoren) te registreren waar je lichaam zich bevindt. Ik kan met mijn ogen dicht exact voelen in welke standen mijn armen, benen en romp/hoofd staan. Dat kan ik doordat mijn propriocepsis zich goed heeft ontwikkeld. Een goed werkende propriocepsis zorgt voor een gevoel van zekerheid in je lichaam. Als je propriocepsis niet goed is ontwikkeld, heb je andere zintuigen nodig om te weten waar je lichaam zich bevindt. Je kunt je ogen steeds gebruiken, maar dat is erg vermoeiend. Je bent dan meer in je hoofd met je aandacht dan in je lichaam. Gezien de populariteit van mindfullness, zou je kunnen denken dat er in onze maatschappij veel mensen zijn met problemen in de propriocepsis! 
Als je tastzin zo scherp staat afgesteld dat elk labeltje pijn doet en je eigenlijk geen aanraking kunt verdragen is het lastig om een gezond gevoel van begrenzing te ontwikkelen. Je tastzin helpt je namelijk bij het voelen van het verschil tussen jou en de buitenwereld; waar begint de ander en waar houd jij op? Ook eten en persoonlijke verzorging kan erg ingewikkeld worden met een te sterk afgesteld tastzintuig.
Als je evenwichtszintuig zo scherp staat afgesteld dat je steeds duizelig wordt van elke beweging die je met je hoofd maakt of van elke beweging die je in de ruimte ziet, is het logisch dat je iets gaat doen om daarmee om te gaan. Je kunt heel stil gaan zitten, maar ook een hoge spierspanning in je hoofd, schouders en nek opbouwen om jezelf maar stevigheid te verschaffen.
Als er problemen zijn met de sensorische informatieverwerking kan je kind op school problemen krijgen met:
Je kind zit in groep 3. En vindt een eigen plekje heerlijk. Schrijven binnen de lijntjes lukt niet echt. Hij heeft het vaak warm zeg, tijdens de schrijfles. En kan dan boos thuiskomen. En bij het gymmen wordt iedereen altijd zo druk. En het stinkt in de gymzaal. Buitenspelen vindt hij wel leuk, maar er is vaak iets aan de hand. Ze spelen vaak zo ruw. Je kind staat liever rustig aan de kant, maar van de juf moet hij lekker spelen. Hij let altijd goed op, kent de regels van de klas en ziet ook wanneer juf een nieuwe bril op heeft. Bij verjaardagen of sportdagen vindt je kind het eigenlijk niet fijn dat hij niet weet hoe de dag zal verlopen. Op sociaal gebied kan je kind zich gaan terugtrekken of de baas gaan spelen. Sommige leerkrachten benoemen dat deze kinderen altijd erg hun best doen. Of dat er meer in zit dan eruit komt. Thuis spelen ze heerlijk alleen of hangen ze voor de tv.
Na de eerste moeilijk baby-tijd ken je je kind een beetje. Wellicht weet je hoe je met zijn temperament om moet gaan. Toch blijft hij wel gevoelig. Zo blijft hij graag dicht bij je in de buurt, en kijkt de kat uit de boom. In de speeltuin vermijd hij de dingen die ronddraaien. In de auto is hij snel wagenziek. Hij eet het liefst kale pasta zonder saus. En al helemaal geen stukjes daarin. En soms merk je dat hij wat onhandig is. Hij botst en struikelt veel, valt van zijn stoel en zit onder de blauwe plekken. Tandenpoetsen, haren wassen/knippen en nagels knippen: het liefst zo min mogelijk. En als je kleuter op school zit merk je dat hij heel moe is, eigenlijk houdt hij geen hele dagen vol. Hij ziet alles in de klas, vindt dingen spannend. Krijgt wellicht buikpijn, oorpijn of weer problemen met zindelijkheid. Ook slaapproblemen, veel dromen en night terror kunnen voorkomen. Hij krijgt steeds meer de behoefte om controle te houden, kan flink de baas spelen en wordt boos als de dingen niet gaan zoals hij wil. Oja, die zwemles. Teveel geluid, hij durft niet met zijn hoofd onder water, de arm en beenslag combineren lukt niet en hij huilt al dagen van tevoren dat hij weer “moet”.
Je baby huilt veel, slaapt slecht en doet hazenslaapjes. Wil altijd alles meemaken, is superalert en zit, kruipt en loopt vroeg. Of, hij slaat het kruipen over en loopt meteen. Een dagje op bezoek bij vrienden of familie eindigt steevast in een krijsconcert. O, en vast eten? Dat kan best een probleem zijn. Kortom, je baby is behoorlijk temperamentvol en je hebt je handen vol aan je kind.